*ေယာ ဒေ႑န အဒေ႑သု ၊ အပၸဒုေ႒သု ဒုႆတိ၊
ဒသႏၷမညထရံ ဌာနံ ၊ ခိပၸေမ၀ နိဂစ ၦတိ။
ဓမၼပဒ ၊ ဒ႑၀ဂၢသုတ္။
အျပစ္ဒဏ္ကင္း၍ မျပစ္မွားထုိက္ေသာ (ရဟန္း)ပုဂၢိဳလ္တို႔၌ တုတ္၊လွံတံ
စသည္ျဖင့္ ျပစ္မွားေသာသူသည္ ဆင္းရဲေၾကာင္း ဒဏ္ဆယ္ပါးတို႔
တြင္တစ္ပါးပါးေသာ ဆင္းရဲျခင္းသို႔ လ်င္ျမန္စြာပင္ ေရာက္ရေပ၏။
*ေ၀ဒနံ ဖ႐ုသံ ဇာနိ ံ ၊ သရီရႆ စ ေဘဒနံ၊
ဂ႐ုကံ ၀ါပိ အာဗာဓံ ၊ စိတၱေကၡပဥၥ ပါပုေဏ ။
*ရာဇေတာ ၀ါ ဥပႆဂၢံ ၊ အဗ ၻကၡာနဥၥ ဒါ႐ုဏံ၊
ပရိကၡယံ ၀ ဥာတီနံ ၊ ေဘာဂါနဥၥ ပဘဂၤုနံ။
*အထ ၀ါႆ အဂါရာနိ ၊ အဂၢိ ဍယွတိ ပါ၀ေကာ၊
ကာယႆ ေဘဒါ ဒုပၸေညာ ၊ နိရယံ ေသာပပဇၨတိ။
ဓမၼပဒ ၊ ဒ႑၀ဂၢသုတ္။
(၁) ျပင္းထန္းေသာ ေ၀ဒနာျဖစ္ျခင္းသို႔လည္းေကာင္း ၊
(၂) ဥစၥာဆံုး႐ံႈးျခင္းသို႔လည္းေကာင္း၊
(၃) (လတ္ျပတ္ေျချပတ္ေစသာ) ကုိယ္အဂၤါ ခၽြတ္ယြင္း
ပ်က္စီးျခင္းသို႔ လည္းေကာင္း၊
(၄) ႀကီးေလးသည့္ (နူနာစသည့္)အနာစြဲကပ္ျခင္းသို႔လည္းေကာင္း၊
(၅) ႐ူးသြပ္ျခင္း ၊ စိတ္ပ်ံံ႔လြင့္ျခင္းသို႔လည္းေကာင္း၊
(၆) ၾကမ္းၾကဳတ္စြာ အစြပ္စြဲခံရျခင္းသို႔လည္းေကာင္း၊
(၇) ေဆြမ်ိဳးတို႔ ပ်က္စီးျခင္းသို႔လည္းေကာင္း ၊
(၈) စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔ ယိုယြင္းပ်က္စီးျခင္းသို႔လည္းေကာင္း၊
(၉) မင္းေဘးသင့္ျခင္းသို႔ လည္းေကာင္း၊
(၁၀) ထုိျပစ္မွားသူ၏ အိမ္တို႔ကို ပကတိ မီးသည္လည္းေကာင္း ၊
ေလာင္မီးသည္လည္းေကာင္း ၊ ေလာင္းတတ္ေပ၏။
ပညာကင္းမဲ့ေသာ ထုိသူသည္ ခႏၶာကိုယ္ ပ်က္စီးသည္မွ ေနာက္၌
ငရဲသုိ႔ လားေရာက္ရေတာ့၏။
